Rok zaczyna się we wrześniu

Dla mnie rok zaczyna się we wrześniu. Kończy się przecież lato, na które wszyscy będą czekać wiele miesięcy . . . We wrześniu nachodzi mnie ogromna chęć, by wszystko zorganizować na nowo. Poukładać, zaplanować, zaszufladkować i zaszafkować. Sprawić sobie samej wrażenie, że wszystkie sprawy trzymam w garści i kontroluję bezlitośnie. Po pełnym pasji, emocji i wolności lecie, nadchodzi czas bezpiecznego porządku.
Ogłaszam powrót kalendarza!
Wewnątrz terminarzy kryją się niezliczone listy, tabelki, bardzo ważne telefony i jeszcze ważniejsze nazwiska. To, co trzeba zrobić, co musi zostać przez nas wykonane. Dobrodziejstwo zapisania sobie pewnych rzeczy odkryłam już dawno temu. W 2004 roku dostałam w prezencie pusty notes z targów rękodzieła w Krakowie. Długo zastanawiałam się, jak go wykorzystać. W końcu wzięłam linijkę i stworzyłam kalendarz. Jedyny, niepowtarzany, w którym nie wszystkie linie są proste i nie wszystkie daty czytelne. Mój własny. Tworzenie kalendarzy tak mi się spodobało, że w każdym kolejnym wrześniu powstawał nowy, osobisty terminarz. Nigdy ich nie wyrzucałam i dziś mam już całkiem pokaźną kolekcję. Brakuje w niej jednego, dwuletniego, który po prostu rozsypał się od ciągłego otwierania i zamykania, i znów otwierania. . .

Dziś doszedł kolejny. Ze śmieszną, trochę straszną, jeszcze nie wiem czy ładną, ale z pewnością niepokojącą okładką. W nim rok rozpoczyna się w poniedziałek, 5 września i kończy gdzieś w dalekim lipcu (choć kolejne puste strony oznaczają, że ten koniec może się jeszcze przesunąć). Kalendarz ma w sobie zdjęcia, daty urodzin, w każdym tygodniu miejsce na notatki. Ma poręczną kieszonkę, którą już wkrótce wypełnią bardzo-ważne-papierki-których-nie-mogę-zgubić. Niech i tak będzie.

Obok tych wszystkich strasznie ważnych rzeczy, w moich kalendarzach mam ulubione zdjęcia, obrazki, cytaty, inspiracje i wszystko, co tylko chcę zachować na cały rok przy mnie.

Noworoczne układanie czas zacząć!
Enjoy!